Deklinacja słaba rzeczownika

• 19 października 2025, godz: 13:32
• Agnieszka Kastner

Hej wszystkim! Tu Agnes – Wasza przewodniczka po świecie języka niemieckiego! 

Dzisiaj zajmiemy się tematem, który bardzo często pojawia się na egzaminach,ale też w codziennym niemieckim: deklinacja słaba rzeczownika (schwache Deklination).

Jeśli kiedykolwiek zastanawialiście się, dlaczego w zdaniu nagle pojawia się jakieś -en, to już za chwilę wszystko stanie się jasne!

Co to jest deklinacja słaba?

To specjalny sposób odmiany rzeczowników rodzaju męskiego w niemieckim, które w przypadkach: Genitiv, Dativ , Akkusativ przybierają końcówkę -en (lub -n).

Dotyczy to głównie: ✔ osób ✔ zawodów ✔ narodowości ✔ tytułów ✔ istot żywych

Uwaga – wyjątki!

Niektóre rzeczowniki odmieniają się nieregularnie w deklinacji słabej. Do nich dodajemy w liczbie pojedyńczej końcówkę -n. Najważniejsze z nich to:

Zasady w pigułce:

1. Dotyczą prawie wyłącznie rzeczowników rodzaju męskiego zakończonych na -e.
2. Rzeczowników rodzaju męskiego pochodzenia obcego o akcentowanych sylabach końcowych, zwłaszcza z końcówkami-ent, -ant,-ist,-at (der Polizist, der Tourist,)
3. Kilka innych rzeczowników, przeważnie jednosylabowych , np: der Herr, der Bär, der Narr itd.
4. We wszystkich przypadkach oprócz mianownika lp. dodajemy -en.
5. Liczba mnoga zawsze kończy się na -en/-n (np. die Touristen, die Kunden).
6. Często dotyczą ludzi i zawodów: der Student, der Kollege, der Polizist, der Junge, der Tourist, der Pole, der Kunde, der Nachbar 

Przykładowe zdania:

1. Widzę chłopca. – Ich sehe den Jungen.
2. Pomagam studentowi. – Ich helfe dem Studenten.
3. To jest imię doktora. – Das ist der Name des Arztes.
4. Szukam kolegi. – Ich suche den Kollegen.
5. Dałem prezent panu. – Ich habe dem Herrn ein Geschenk gegeben.
6. To jest dom sąsiada. – Das ist das Haus des Nachbarn.
7. Nie znam tego turysty. – Ich kenne den Touristen nicht.
8. Opowiadam o człowieku. – Ich erzähle von dem Menschen.
9. Pomagam klientowi. – Ich helfe dem Kunden.
10. Ona poznała Francuza. – Sie hat den Franzosen kennengelernt.
11. Szukamy naszego sąsiada. – Wir suchen den Nachbarn.
12. To jest pies chłopca. – Das ist der Hund des Jungen.
13. Witam pana. – Ich begrüße den Herrn.
14. Czy znasz tego policjanta? – Kennst du den Polizisten?
15. Pomagam koledze. – Ich helfe dem Kollegen.
16. To jest błąd tego turysty. – Das ist der Fehler des Touristen.
17. Nie widzę klienta. – Ich sehe den Kunden nicht.
18. Opowiadam o sąsiedzie. – Ich erzähle von dem Nachbarn.

Ćwiczenia dla Ciebie!

Aufgabe 1   Przetłumacz zdania używając właściwej formy deklinacji słabej.

1. Widzę turystę. – …
2. Pomagam koledze. – …
3. To jest dom sąsiada. – …
4. Szukam klienta. – …
5. Opowiadam o chłopcu. – …
6. Czy znasz tego Francuza? – …
7. Witam pana. – …
8. To jest list policjanta. – …

Zadanie 2   Wstaw właściwą formę  rzeczownika.

1. Ich sehe d____ Junge__.
2. Wir helfen d____ Kunde__.
3. Das Auto d____ Nachbar__ ist neu.
4. Kennst du d____ Polizist__?
5. Ich spreche mit d____ Kollege__.
6. Er sucht d____ Tourist__.
7. Das ist der Hund d____ Herr__.
8. Ich warte auf d____ Student__.

 Zadanie 3 Przetłumacz zdania.

1. Mówię o sąsiedzie.
2. Widzę chłopca i turystę.
3. Pomagam policjantowi.
4. Szukamy klienta.
5. To jest samochód pana Schmidta.
6. Czy znasz tego kolegę?
7. Rozmawiam z Francuzem.
8. Spotykam tego klienta codziennie.

Lösungen 

Zadanie 1

1. Ich sehe den Touristen.
2. Ich helfe dem Kollegen.
3. Das ist das Haus des Nachbarn.
4. Ich suche den Kunden.
5. Ich erzähle von dem Jungen.
6. Kennst du den Franzosen?
7. Ich begrüße den Herrn.
8. Das ist der Brief des Polizisten.

Zadanie 2

1. den Jungen
2. dem Kunden
3. des Nachbarn
4. den Polizisten
5. dem Kollegen
6. den Touristen
7. des Herrn
8. den Studenten

Zadanie 3

1. Ich spreche von dem Nachbarn.
2. Ich sehe den Jungen und den Touristen.
3. Ich helfe dem Polizisten.
4. Wir suchen den Kunden.
5. Das ist das Auto des Herrn.
6. Kennst du den Kollegen?
7. Ich spreche mit dem Franzosen.
8. Ich treffe diesen Kunden jeden Tag.

 Podsumowanie:

Deklinacja słaba rzeczownika wygląda na trudną, ale ma prostą zasadę: -en zawsze i wszędzie (poza mianownikiem liczby pojedynczej). Jeśli nauczysz się listy najważniejszych rzeczowników, to cała reszta pójdzie gładko! Do następnego razu! Agnes